Bentik, bir kıyıda oturup uzun süre denizi izlemek gibidir. İlk bakışta sakin görünür. Ama biraz durup okuyunca, suyun altında dolaşan düşünceler görünmeye başlar.
Nisan Berber bu kitapta insanın içinden geçenleri saklamadan kaleme almış. Birini sevdiğinde ne olur, kaybedince insanın içinde ne kalır, insan kendine kızınca nereye gider… Bu soruların etrafında dolaşan şiirler var burada. Bazen kırgın, bazen sert, bazen de beklenmedik şekilde yumuşak.
Kitap boyunca deniz, kıyı, gemi, rüzgâr gibi imgeler tekrar tekrar karşımıza çıkar. Ama anlatılan aslında manzara değildir. İnsanın içindeki gelgitlerdir. Bir gün sakinleşen, ertesi gün kabaran o hâl.
Bentik, yüksek sesle konuşan bir kitap değildir. Daha çok insanın kendi kendine kaldığı anlara eşlik eder. Bir cümle okursun, sonra durursun. Çünkü o cümlenin bir parçası zaten senin içindedir.
Belki de bu yüzden Bentik’i okuyan birçok kişi aynı şeyi hissedecek.
Bu şiirler yalnızca birine ait değil. İnsan olmanın içinden geçiyor.