“Ya­kında her şey yok olacak. Geride yalnızca, göz alabildiğine beyaz köpüklerin taçlandırdığı mor dalgalar kalacak.”

Babakar, tuhaflıklara gebe fırtınalı bir gecede ısrarla çalan kapı zilinin hayatını değiştireceğini bilmiyordu... Bu gecenin ardından, doğumu sırasında annesini kaybeden kimsesiz bebek Anaïs, Babakar’ın yalnızlıklarla örülü hayatına yerleşir. O, Babakar için hem bir kefaret hem de geçmişin hayaletlerinden kaçış biletidir. Rüyalarına giren mavi gözlü annesi Thécla’nın huzursuz edici fısıltılarına rağmen Babakar, kucağındaki bu mucizeyi köklerine, Haiti’ye götürmeye karar verir. 

Haiti başka yerlere benzemez. Burada ölüler ve sağlar el ele yürür, geçmiş şimdiyi beslerken hayat sefaletin kucağında yeniden ve yeniden çoğalır. Babakar bu topraklarda bir ailenin izini sürerken, bir ülkenin travmatik tarihiyle ve kendi içindeki yaralarla da yüzleşir.

Alternatif Nobel Ödülü sahibi Maryse Condé, Suların Yükselmesini Beklerken’de okuru parçalanmış hayatların ve azap çeken şehirlerin içinden çağlayan sahici bir hikâyeye davet ediyor.